از بدو مباحث مربوط به ترجمه، دو بحث ساختار زبان شناسی و انتقال معنا مورد نظر متخصصین این حوزه بوده است. چنانچه در ترجمه برخی متون توجه کافی به مسایل صرفا زبان شناختی و ساختاری معطوف گردد، ممکن است ترجمه از اصالت معنای خود دور بماند. ولی اگر هدف از ترجمه انتقال معنا امکان تفسیر باشد، اصالت و روح متن در قالب ساختار زبان مقصد به راحتی برای مخاطب قابل انتقال خواهد بود. در این مقاله سعی بر آن است تا معایب و محاسن دو شیوه یاد شده با مثال های ملموس و دیدگاه های مختلف علمی مورد کنکاش و بررسی قرار گیرد.
(اصل مقاله به صورت متن کامل انگلیسی در بخش انگلیسی قابل رویت است)